سه شنبه، ۲۵ مهر ۱۳۹۶ | Tuesday, 17. October 2017

تیتز (52)

mihan17نحوه برخوردی که می توان با این پرونده سیاه داشت:کشف حقیقت و دادخواهی و «حفظ حافظه برای جلوگیری از تکرار فاجعه» و یا بهره گیری از آن برای تسویه حسابهای سیاسی و یا بدتر از آن بسترسازی جهت استمرار چرخه معیوب خشونت/اگر نباید بازی را مساوی در آورد اما نباید صحنه را نیز سیاه و سفید کرد. در این نقطه پای متهمین درجه های پایین تر نیز به میان می آید و هریک از جریان های سیاسی باید به سهم و نقش خویش در شکل گیری روند خشونت های بعد از انقلاب ورود کنند.از ریشه های فکری و نظری اش گرفته تا ابعاد سیاسی و تشکیلاتی و نیز لایه های پیچیده تر شخصیتی و منشی و روانی آن.

moulaviاگر روحانی رو به مردم بایستد؛ اهل تسنن یک جمعیت پرشمار و موثر در همبستگی و امنیت ملی در کشورند.جدا از اینکه اهل سنت ایرانی در پیروزی وی در هر دو دوره نقش تعیین کننده ای داشته اند/ «نیاز»ی راهبردی برای توجه  بیشتر به زنان و اهل سنت در ساختار قدرت در ایران وجود داشته و دارد. غیر از «نیاز» این «حق» مسلم آن ها نیز هست. چه با زبان مصلحت و چه با زبان حقیقت و چه از منظری نتیجه گرا و چه از زاویه ای وظیفه گرا به صورت مسئله نگاه کنیم در هردو حال به یک نتیجه میرسیم؛ عمر این تبعیضات غیرانسانی به پایان رسیده است.

صدایی که گوش های سنگین هم باید بشنوند!

چهارشنبه, 11 مرداد 1396 ساعت 21:08

 

kargarتعداد کارگران ایران از سوی منابع مختلف حدود ده میلیون نفر اعلام می شود. بعضی کارشناسان تعداد کارگران همراه با خانواده شان را قریب بر چهل میلیون نفر از جمعیت ایران می دانند. براین اساس مسائل نیروی گسترده کار در ایران یکی از مهم ترین مسائل اقتصادی- اجتماعی- سیاسی ایران نیز هست که متاسفانه به طور مستمر از سوی بخش مهمی از جامعه سیاسی خواهان آزادی و دموکراسی مغفول باقی می ماند/ معلوم نیست چرا طرح کارورزی پس از شکست طرح‌های استثماری مختلف، همچون طرح استاد-شاگردی که در دولت دهم تصویب شد، مجدداْ در دولت یازدهم مورد بازنگری و تنظیم قرار گرفت و بالاخره پس از انتخابات دولت دوازدهم شاهد اجرایی شدن این طرح هستیم بدون اینکه با هیچ نهاد کارگری مشورتی صورت گیرد.

کنکاشی بر نفرت از شریعتی

شنبه, 24 تیر 1396 ساعت 17:02

یکی از منتقدان دین و نواندیشی دینی اخیرا برایم از «پیش‌داوری‌های دردناک» در مورد شریعتیshariati گفت و افزود «کافی است نگاه کنید به کامنت‌های پای مقالات مربوط به شریعتی. این همه جهل آمیخته با نفرت وحشتناک است». فکر کردم مطلبی در همین باره در مقایسه تجربه داخل و خارج از کشور بنویسم./ایدئولوژی‌ستیزی سروش دست‌مایه نوعی فرار به جلوی بخشی از اصلاح طلبان و طفره رفتن آنها از نقد گذشته خویش شد. آن‌ها به جای نقد «خمینی و مطهری- اسلام فقاهتی - جمهوری اسلامی»(و در واقع نقد گذشته خویش)، به نقد «شریعتی- ایدئولوژی- انقلاب» پرداختند!/نسل من با شریعتی برخوردی «سلف سرویسی» داشت. بخش مهمی از این نسل «فرهنگ»ش را ازشریعتی می‌گرفت ولی روش و «مشی» اش را از مجاهدین (و فدائیان) و بعضا از خمینی!

تغییرات چهار قرن در چهل سال!

شنبه, 27 خرداد 1396 ساعت 09:18

jeld15سرکوب و زندان دهه شصت چشم من را به رمانتیسیسم مبارزاتی مان باز کرد. مشی آگاهی بخش اصلا با کار مخفی معنا ندارد/ سحابی اندیشه چپ اقتصادی را در تجدید نظری استعلایی با نظریه توسعه گره زده بود/نگاه تک بعدی تغییر از پایین اینک در من به نگاه ترکیبی حرکت از بالا (اصلاحی) و از پایین (مدنی) تغییر کرده/هسته سخت اندیشه های نسل من یک جابجایی گفتمانی از نوعی نگاه «تضادی» (موسوم به مارکسی)، به سمت نگاه «وفاقی» (موسوم به پارسونزی)، کرده. برخی کاملا به نگاه وفاقی تغییر مکان داده اند (جریان «محافظه کار») و برخی تلاش در تلفیق این دو رویکرد داشته اند/امروزه بسیاری به سیاست دیگر صرفا از منظر «سیاست رهایی» نگاه نمی کنند بلکه متوجه «سیاست زندگی» نیز شده و تلاش برای ایجاد پیوند بین این دو نوع راهبرد دارند.

asoنمی‌توان همه چیز را به تغییر حکومت موکول کرد و مثلاً درباره‌ آلودگی هوا، ترافیک، آسیب‌های اجتماعی، فقر، اعتیاد و ... نمی‌توان گفت که اول باید حکومت عوض شود و بعد این‌ها تغییر کنند. مردم  نمی‌توانند حل مشکلات زندگی روزمره‌شان را به تغییر حکومت و پرده‌ آخر موکول کنند. برخورد مطالبه‌محور و جنبش‌های اجتماعی متنوعی که به وجود آمد، یک نمونه‌ روشن از از این نوع مواجهه است/ در مورد اهداف درازمدت، همگرایی زیادی بین نیروهای متنوع سیاسی اعم از اصلاح‌طلب و تحول‌خواه وجود دارد. آنها همه خواهان جدایی دین از دولت، استقلال قوا، پاسخ‌گو بودن قدرت، محدود و موقت بودن زمان مسئولیت‌ها، و همچنین خواهان رفع تبعیض همه‌جانبه، از جمله تبعیض‌های جنسیتی، طبقاتی، قومیتی، سیاسی و ... هستند.

 

azberlinدر باره کتاب از برلین تا اوین/این کتاب اولین گزارش مستقیم از دادگاه ویژه روحانیت و بند ویژه روحانیون است. کتاب‌های مختلفی درباره زندان‌های اوین و گوهردشت و... (عمدتا مرتبط با دهه شصت) منتشر شده است. همیشه جای خالی کتابی درباره دادگاه انکیزیسیون ویژه روحانیت و نیز روایت مستقیمی درباره بند ویژه‌ای که همه زندانیانش روحانی و طلبه و مداح و ... هستند را احساس می‌کردم. کتاب یاد شده این جای خالی را به بهترین نحو ممکن پر می‌کند و می‌تواند منبعی برای تحقیقات بعدی در این باره و یا نوشتن داستان و رمان و یا حتی ساختن فیلم‌هایی در باره روحانیون خلاف کاری باشد که در این زندان بوده‌اند و تعداد محدودی زندانی عقیدتی و سیاسی گهگاه در کنارشان قرار گرفته‌اند. این کتاب کمک می‌کند تجسم کنیم که پشت دیوارهای دادگاه و زندان ویژه روحانیت چه می‌گذشته است.

 

چرا این نقدها را باید جدی گرفت؟

یکشنبه, 29 اسفند 1395 ساعت 13:47

edalatکاشی: انباشته شدن ذهنیت یکی دو نسل از سنخ نولیبرالیسم و پست مدرنیسم، در تولید یک جامعه ضعیف، بی قدرت، اتمیستی و بی افق، فوق العاده موثر بوده/ نیکفر: پشت کردن روشنفکری دینی به چپ، به معنای از دست دادن حساسیت به مسئله عدالت وادراک همدلانه«آه ستمدیدگان»تمام شده.جای یک جریانِ مذهبیِ ترقی‌خواهِ عدالت‌جویِ دموکرات به شدت خالی است.غیرمذهبی‌ها نمی‌توانند این جای خالی را پر کنند.در غیاب این نیرو پوپولیسم و فاشیسم مذهبی قدرت می‌گیرد. روشنفکری دینی، به خاطر پشت کردن به سنت چپ مذهبی و همدستی درکوبیدن آن، تا حدی مسئول این وضعیت است/علیجانی:بی توجهی به «عدالت» باعث دوپارگی دو پویش ناراضیان سیاسی واقتصادی شده. بخشی از دشواری تلاش‌ برای تغییر وضع کنونی ریشه در این نقیصه بنیادی دارد.

تجمعات معلمان را می بینید؟

جمعه, 20 اسفند 1395 ساعت 22:18

19moalem1 اسفند شاهد تجمع اعتراضی معلمان بودیم که گستره جغرافیایی اش  بی سابقه بود/ در فضای سیاسی شاهد اشاراتی به اهمیت جامعه مدنی هستیم. اما این توجه نباید در حد حرف باقی بماند. انعکاس البته  ریاکارانه خبر تجمع معلمان در رسانه های جریان افراطی (علیرغم آنکه پشت صحنه سرکوب اکثر کنش های مدنی همین جریان است) و کم توجهی رسانه های جریان مقابل، تکرار آسیبی است که در جنبش دموکراسی خواهی در ایران به علت غلبه گفتمان لیبرالی و فاصله اش با گفتمان سوسیال – دموکراسی، وجود دارد/ تجمعات معلمان باید دیده شود. آنها با مدنی ترین شکل خواسته های شان را تکرار می کنند. آیا گوش شنوایی هست؟ معلمان قابل گفت و گو هستند نه بازداشت و سرکوب.

کارنامه جمهوری اسلامی

پنج شنبه, 28 بهمن 1395 ساعت 17:43

karnamehمهدی پرپنچی- صفحه دو بی بی سی - 28 بهمن 1395 - با شرکت حسن شریعتمداری، سعید برزین، ایرج مصداقی و رضا علیجانی)

 

برخی از نکاتی که در این میزگرد مطرح کردم:

انقلاب ایران یک انقلاب التقاطی بود و جمهوری اسلامی هم التقاطی است/ انقلاب محصول شراکت نافرجام دو دسته انقلابی روشنفکر و روحانی بود/ روحانیون روشنفکران را حذف کردند/ جمهوری اسلامی روی سه گسل قرار دارد/ جمهوری اسلامی نیمه متمرکز و نیمه متشتت است و به صورت

ژنتیک استعداد اختلاف و انشعاب دارد/ آینده جمهوری اسلامی دست خودش است: یا منعطف می شود و یا می شکند/ مردم به تجربه مطالبه محوری رسیده اند. همه خواست ها موکول به تغییر حکومت نیست...

(بقیه در داخل صفحه)