پنجشنبه، ۲۹ شهريور ۱۳۹۷ | Thursday, 20. September 2018

سیاسی - استراتژیک (158)

آیا آمدن احمدی نژاد هراسناک است؟

پنج شنبه, 26 فروردين 1395 ساعت 07:18

ahmadinejadاو حمایت نخواهد شد. او تایید نخواهد شد. اما اگر همه این سخنان غلط باشد و او بیاید به هیچ وجه رای نخواهد آورد. بنابراین آمدن او هراسناک نیست.آمدن فرضی احمدی نژاد فقط و فقط از این منظر فاجعه است که باز فضا، فضای رای سلبی خواهد بود و نه رای اثباتی به برنامه برای پیشرفت و ترقی کشور. این بهترین حالت برای میانه روهایی است که می توانند با کارنامه ای ضعیف، از نقدها در امان باشند و فرصت سوزی کنند و زمان را از ملت ایران برای اینکه مجبورند به «حداقل»ها قناعت کنند، بگیرند

mihan8در انتخابات محافظه کاران به کارنامه دولت احمدی نژاد باختند و میانه روها میوه برجام را چیدند. مردم اما با رای خود خواستند روحانی برجام را به فرجامی که توقع دارند یعنی بهبود وضعیت زندگی شان برساند/ انتخابات شورای های دوم که اکثر نیروهای سیاسی حضور داشتند اما مردم نیامدند و انتخابات مجلس هشتم که لیست های انتخاباتی موسوم به لیست خاتمی رای نیاوردند و شکست خوردند هشدار آمیزانه در برابر دیدگان همه است. هر چند معمولا دوره های ریاست جمهوری در ایران دو دوره ای است اما نباید از ترفندهای رقیب زخم خورده و ضعف های دولت اعتدالی در دوره ای که شمارش معکوسش آغاز شده غافل بود. وقتی صحنه فعالیت سیاسی در ایران بیش از پیش انتخابات محور می شود مردم ایران رفتارهای غافلگیرانه زیادی می کنند. این رفتارها همیشه خوشحال کننده نیست/ پیام انتخابات سی بر صفر را طیف اعتدالی و اصلاحی نیز باید بشنود. این پیام فقط برای یک طرف نیست.

ahmadحاکمان امنیتی- نظامی پرونده های سیاسی و عقیدتی همیشه باید از حساسیت های حقوق بشری افکار عمومی جهانی و نهادهای مرتبط با آن هراس و نگرانی داشته باشند.به هیچ بهانه و یا حتی دلیل واقعی، اما فرعی؛ نباید این اصل مهم نقض شود. هر گونه تضعیف صدای حقوق بشری علیه نقض حقوق بشر در کشورهای استبدادی، خواسته و ناخواسته خدمت به سرکوب و شکنجه و نقض حقوق انسان های بی پناه و تحت ستم در مبارزه نابرابرشان است. دستگاه های اطلاعاتی این نوع حکومت ها نیز با حیل مختلف سعی در تخریب و تضعیف این صدا و فعالان حقوق بشری (که بالطبع به سان دیگر افراد می توانند دارای نقاط ضعف فردی مانند جاه طلبی و یا بعضا دارای خطاهای سیاسی و ... در برخی کنش های سیاسی شان نیز بوده باشند) خواهند کرد. همگان باید مراقب باشند به صورت ناخواسته درزمین آنها بازی نکنند و یا توسط افراد متصل به نهادهای اطلاعاتی و امنیتی به چنین بازی های آلوده و خطرناکی کشیده نشوند ...

rouhani1اگر رئیس جمهور نخواهد نه راه خاتمی و نه راه احمدی نژاد را برود و الگوی رفسنجانی رئیس جمهور نیز دیگر منتفی است یعنی نه گفتار درمانی بی حاصل و یا کم حاصل و نه نزاع و قهر و غضب علنی پس باید با چه زبان و به چه نحو رفتاری با رهبر مواجه شود؟ به نظر می رسد حداقل دو زبان و راه به عنوان بدیل مدل های قبل مطرح است: زبان کارشناسی و افکار عمومی// بحث «کارشناسی» مبتنی بر «امنیت ملی» (نه شعارها یا جهت گیری های ارزشی مبتنی بر دموکراسی و رای اکثریت که آقای خامنه ای آن را مایه «خسارت» دانست و یا حقوق بشر و حتی قانون اساسی و فصول و اصول برزمین مانده آن که نسبتش با گفتار رهبر نسبت جن و بسم الله است!) شاید تنها دریچه و معبری باشد که می تواند دیواره ستبر و جزمی گفتار رهبر پا به سن گذاشته و عصبانی از نتایج انتخابات را تا حدی تحت تاثیر قرار دهد و وی و پیروانش را تاحدی خلع شعار کند و گاه بین آنها شکاف بیندازد...

اگر درداخل بودم و در یک سخنرانی سئوالی در باره رای دادن به جنایتکاران پرسیده می شد چه می گفتم؟ قطعا می گفتم به جای آنها به افراد دیگری رای دهید.

این انتخابات به قمارش می‌ارزد

پنج شنبه, 06 اسفند 1394 ساعت 15:27

entekhabatفضای تهران دارد بتدریج اما به سختی انتخاباتی می‌شود، شهرستان‌ها هم همین‌طور. خدا کند موجی راه بیفتد و در یک وزن‌کشی سیاسی در حد همین حداقل‌خواهی سلبی درس خوبی به حاکمان بدهد. این به همت و تلاش بچه‌های کف خیابان – البته خیابان انتخابات – در شهرهایی که رقابت در آنها معنادار است بر میگردد تا مردم را قانع کنند که همین حد ابراز وجود و ابراز نظر کردن و نه گفتن در برابر کسانی که در سیاست خارجی می‌خواهند به سیاست‌های تنش‌زاشان ادامه بدهند و در برابر غرب به روسیه فرصت‌طلب و معامله‌گر تکیه کنند و در منطقه هم می‌خواهند سرمایه‌های ملی را در جنگ‌های نیابتی بی‌حاصل و ضد منافع ملی ما هدر دهند و در داخل هم در را بر همان پاشنه قبل بچرخانند و دنبال نفوذی بگردند، در برابر سیاست‌های میانه‌روانه‌ای که می‌خواهند در جهان و منطقه و در داخل هم تا حدی تعامل کنند؛ ارزش و اهمیت قمار کردن انتخاباتی را دارد

انشعاب در جریان ولایی (اصول گرا)

یکشنبه, 18 بهمن 1394 ساعت 22:26

ansheab3به نظر می رسد به تدریج یک پوست اندازی تاریخی در حد یک انشعاب در جریان ولایی (اصول گرا) اتفاق افتاده است که شاید تا هنگامی که رهبر کنونی زنده و در راس قدرت است خود را به وضوح و تمامی در عرصه سیاسی نمایان نکند. چرا که همه افراد این جریان بر محور ولایت و تبعیت از آن به صف شده و از نردبان قدرت و ثروت بالا آمده و از رانت های آن بهره مند شده اند، ولی در هنگامی که این محور و نردبان وجود نداشته باشد آن گاه می توان انتظار ظهور و بروز های شگفتی را در عرصه ابراز نظرها و نیز رفتارهای سیاسی داشت.

mantaghehنگاه بین‌الملل و سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران از ابتدای پس از انقلاب دارای یک «مسئله» مغناطیسی بنیادی و اثرگذار بود که به تدریج دو موضوع اثرگذار دیگر، شاید به عنوان دو «آفت»، در آن شروع به رشد کرد.

روش تحلیل تجسمی

شنبه, 14 آذر 1394 ساعت 21:19

ravesh

به دعوت دوستان «رسام» مالزی چند جلسه درسگفتار در باره روش تحلیل سیاسی برگزار کردم. سعی کردم اندک اندوخته و تجربه ام را جمع بندی کرده و به صورت روش مند برای این عزیزان علاقه مند مطرح کنم.
شیوه «تجسمی» تحلیل، را از روش تحلیل «تفهمی» ماکس وبر در حوزه جامعه شناسی الهام گرفته ام که با مقداری بازسازی، برای تحلیل حوزه سیاسی به کار برده ام.
تصور می کنم کارآگاهان پلیس (وقتی به بازسازی صحنه جرم می پردازند) و مربیان و آنالیزورهای فوتبال (وقتی بازی احتمالی بازیکنان تیم خود و حریف را بازسازی می کنند) نیز از همین روش استفاده می کنند.
امید که مفید افتد و از نقد و نظر بعدی دوستان علاقه مند، پس از مطالعه این نوشتار، بهره مند شوم.
از عزیزان «راه سبز ایرانیان مالزی»(رسام) که این فرصت را برایم فراهم کردند و نیز در آماده سازی آن تلاش وافری داشتند، صمیمانه سپاسگزارم.

نماینده «ناطق»؛ مجلس «نقاد»

یکشنبه, 08 آذر 1394 ساعت 06:27

 entekhabat2شعارهای انتخاباتی هم هویت و سمت و سوی سیاسی نامزدها را مشخص می کند و هم اگر متکی بر نیازها و مطالبات واقعی مردم باشد می‌تواند میزان رأی‌آوری آنها را بالا ببرد. به نظر می‌رسد به طور مثال شعارهای ذیل می‌تواند حامل هم جهت گیری‌های سیاسی یک نامزد خواهان تغییر باشد و هم دارای حالت و درونمایه دوبعدی ملی و محلی با هم بوده و برای اقشار وسیع مردم جاذبه داشته باشد. شعارهایی که می توانند سرتیترهایی برای برنامه های ذیل خود باشند: مبارزه با فساد؛ رفع تبعیض؛ «اولویت منافع ملی»(در روابط بین الملل بر اساس «تعامل» با کشورهای مختلف جهان)؛ آزادی های قانونی...