پنجشنبه، ۲ آذر ۱۳۹۶ | Thursday, 23. November 2017

سیاسی - استراتژیک (140)

rouhani1اگر رئیس جمهور نخواهد نه راه خاتمی و نه راه احمدی نژاد را برود و الگوی رفسنجانی رئیس جمهور نیز دیگر منتفی است یعنی نه گفتار درمانی بی حاصل و یا کم حاصل و نه نزاع و قهر و غضب علنی پس باید با چه زبان و به چه نحو رفتاری با رهبر مواجه شود؟ به نظر می رسد حداقل دو زبان و راه به عنوان بدیل مدل های قبل مطرح است: زبان کارشناسی و افکار عمومی// بحث «کارشناسی» مبتنی بر «امنیت ملی» (نه شعارها یا جهت گیری های ارزشی مبتنی بر دموکراسی و رای اکثریت که آقای خامنه ای آن را مایه «خسارت» دانست و یا حقوق بشر و حتی قانون اساسی و فصول و اصول برزمین مانده آن که نسبتش با گفتار رهبر نسبت جن و بسم الله است!) شاید تنها دریچه و معبری باشد که می تواند دیواره ستبر و جزمی گفتار رهبر پا به سن گذاشته و عصبانی از نتایج انتخابات را تا حدی تحت تاثیر قرار دهد و وی و پیروانش را تاحدی خلع شعار کند و گاه بین آنها شکاف بیندازد...

این انتخابات به قمارش می‌ارزد

پنج شنبه, 06 اسفند 1394 ساعت 15:27

entekhabatفضای تهران دارد بتدریج اما به سختی انتخاباتی می‌شود، شهرستان‌ها هم همین‌طور. خدا کند موجی راه بیفتد و در یک وزن‌کشی سیاسی در حد همین حداقل‌خواهی سلبی درس خوبی به حاکمان بدهد. این به همت و تلاش بچه‌های کف خیابان – البته خیابان انتخابات – در شهرهایی که رقابت در آنها معنادار است بر میگردد تا مردم را قانع کنند که همین حد ابراز وجود و ابراز نظر کردن و نه گفتن در برابر کسانی که در سیاست خارجی می‌خواهند به سیاست‌های تنش‌زاشان ادامه بدهند و در برابر غرب به روسیه فرصت‌طلب و معامله‌گر تکیه کنند و در منطقه هم می‌خواهند سرمایه‌های ملی را در جنگ‌های نیابتی بی‌حاصل و ضد منافع ملی ما هدر دهند و در داخل هم در را بر همان پاشنه قبل بچرخانند و دنبال نفوذی بگردند، در برابر سیاست‌های میانه‌روانه‌ای که می‌خواهند در جهان و منطقه و در داخل هم تا حدی تعامل کنند؛ ارزش و اهمیت قمار کردن انتخاباتی را دارد

انشعاب در جریان ولایی (اصول گرا)

یکشنبه, 18 بهمن 1394 ساعت 22:26

ansheab3به نظر می رسد به تدریج یک پوست اندازی تاریخی در حد یک انشعاب در جریان ولایی (اصول گرا) اتفاق افتاده است که شاید تا هنگامی که رهبر کنونی زنده و در راس قدرت است خود را به وضوح و تمامی در عرصه سیاسی نمایان نکند. چرا که همه افراد این جریان بر محور ولایت و تبعیت از آن به صف شده و از نردبان قدرت و ثروت بالا آمده و از رانت های آن بهره مند شده اند، ولی در هنگامی که این محور و نردبان وجود نداشته باشد آن گاه می توان انتظار ظهور و بروز های شگفتی را در عرصه ابراز نظرها و نیز رفتارهای سیاسی داشت.

mantaghehنگاه بین‌الملل و سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران از ابتدای پس از انقلاب دارای یک «مسئله» مغناطیسی بنیادی و اثرگذار بود که به تدریج دو موضوع اثرگذار دیگر، شاید به عنوان دو «آفت»، در آن شروع به رشد کرد.

روش تحلیل تجسمی

شنبه, 14 آذر 1394 ساعت 21:19

ravesh

به دعوت دوستان «رسام» مالزی چند جلسه درسگفتار در باره روش تحلیل سیاسی برگزار کردم. سعی کردم اندک اندوخته و تجربه ام را جمع بندی کرده و به صورت روش مند برای این عزیزان علاقه مند مطرح کنم.
شیوه «تجسمی» تحلیل، را از روش تحلیل «تفهمی» ماکس وبر در حوزه جامعه شناسی الهام گرفته ام که با مقداری بازسازی، برای تحلیل حوزه سیاسی به کار برده ام.
تصور می کنم کارآگاهان پلیس (وقتی به بازسازی صحنه جرم می پردازند) و مربیان و آنالیزورهای فوتبال (وقتی بازی احتمالی بازیکنان تیم خود و حریف را بازسازی می کنند) نیز از همین روش استفاده می کنند.
امید که مفید افتد و از نقد و نظر بعدی دوستان علاقه مند، پس از مطالعه این نوشتار، بهره مند شوم.
از عزیزان «راه سبز ایرانیان مالزی»(رسام) که این فرصت را برایم فراهم کردند و نیز در آماده سازی آن تلاش وافری داشتند، صمیمانه سپاسگزارم.

نماینده «ناطق»؛ مجلس «نقاد»

یکشنبه, 08 آذر 1394 ساعت 06:27

 entekhabat2شعارهای انتخاباتی هم هویت و سمت و سوی سیاسی نامزدها را مشخص می کند و هم اگر متکی بر نیازها و مطالبات واقعی مردم باشد می‌تواند میزان رأی‌آوری آنها را بالا ببرد. به نظر می‌رسد به طور مثال شعارهای ذیل می‌تواند حامل هم جهت گیری‌های سیاسی یک نامزد خواهان تغییر باشد و هم دارای حالت و درونمایه دوبعدی ملی و محلی با هم بوده و برای اقشار وسیع مردم جاذبه داشته باشد. شعارهایی که می توانند سرتیترهایی برای برنامه های ذیل خود باشند: مبارزه با فساد؛ رفع تبعیض؛ «اولویت منافع ملی»(در روابط بین الملل بر اساس «تعامل» با کشورهای مختلف جهان)؛ آزادی های قانونی...

entekhabat1فرایند و سیما و سمت و سوی هر انتخاباتی را رهبر و دولت و جامعه مدنی شکل می دهند. این سه را باید با هم در نظر گرفت. نادیده گرفتن هر یک و یا اغراق و یا کوچک شماری نقش هر کدام، هر تحلیلی را به خطا می برد.

پر واضح است که دست بالا را در شکل‌دهی روند انتخابات بیش از همه رهبر و بیت قدرت و مرتبطین با آن به خصوص شورای نگهبان و طیف نظامی – امنیتی در دست دارند. در امتداد سیاست‌های آنهاست که دولت و جامعه مدنی می‌توانند اثرگذار باشند و البته در مواردی این خط سیر را تعدیل کنند و یا حتی تغییر دهند(مشابه رخدادی که در سال ۷۶ و ۹۲ به شکلی و سال ۸۸ به شکل دیگری اتفاق افتاد).

«انتخابات» در سه مرحله

دوشنبه, 11 آبان 1394 ساعت 08:45

entekhabatسیر و تجربه نیروهایی که با تحلیل های گوناگون به مشارکت در انتخابات معتقدند و نیز روندهای مختلف و متنوعی که چندین دوره انتخابات مجلس و ریاست جمهوری و شوراها در دهه‌های مختلف جمهوری اسلامی پشت سر گذاشته، نشان می‌دهد که راه "مخرج‌مشترک‌گیری" از این گرایشات متنوع و بالاتر از آن راه برخورد صحیح و راهگشا با هر انتخابات پیش رو آن است که پروسه انتخابات را به "سه مرحله" تقسیم کرد و بدون پیش افتادگی از شرایط برای هر مرحله در همان مرحله اتخاذ خط مشی و تاکتیک مناسب نمود و از ابتدا یک تصمیم ثابت و ساده (شرکت یا تحریم، تشکیل ستاد یا حمایت سیاسی، ثبت نام وسیع یا محدود و عدم ثبت نام و...) اتخاذ نکرد.این سه مرحله عبارتند از:

1-        از حالا تا ثبت نام نامزدها

2-        از زمان ثبت‌نام تا زمان اعلام اسامی نامزدها

3-        از اعلام اسامی نامزدها تا روز انتخابات

شرایط 9 گانه‌ای که خامنه‌ای برای برجام گذاشته به سه منظور صورت گرفته است...

رفتارشناسی آقای خامنه‌ای در برجام

چهارشنبه, 29 مهر 1394 ساعت 06:20

khamenاتخاذ هر استراتژی سیاسی در یک پایه خود متکی به "تحلیل شرایط" است. تحلیل شرایط ایران بدون رفتارشناسی آقای خامنه‌ای به علت قدرت متمرکز فراوان و بی‌پاسخگوی وی میسر نیست؛ تحلیلی واقعی نه میلی که باید عاری از آرزواندیشی، منفی نگریِ متکی بر نفرت یا مثبت نگری مبتنی بر امیال و اهداف فردی (و جمعی) باشد/نگاه خوش‌بینانه به آقای خامنه‌ای و تمایلات استراتژیک «حداقل‌خواهانه» در شرایط کنونی کشور مختص فرد یا افراد خاصی نیست که با برخوردهای شخصی شده بدان پرداخت، اینک از برخی جوانان تازه به وادی سیاست واردشده تا پا به سن گذاشته‌شان سیاسی در آستانه بازنشستگی افرادی وجود دارند که چنین تحلیل‌هایی آرزواندیشانه ارائه می‌دهند و مطالباتی بس حداقلی دارند/ این نحوه مواجهه با شرایط سیاسی کشور خود یک رویکرد سیاسی است که در ابتدای انقلاب از سوی حزب توده و با مدیریت آقای کیانوری دنبال می‌شد. در آن هنگام نیز با طرح خط ضدامپریالیستی امام، ذهنیات و تمایلات و آرزوهای خود را بر واقعیات تحمیل می‌کرد