دوشنبه، ۲۹ مهر ۱۳۹۸ | Monday, 21. October 2019

آیت‌الله خمینی متصلب‌ترین نگاه را در ایران حاکم کرد

منتشرشده در سخنرانی - مصاحبه - میزگرد سیاسی شنبه, 12 بهمن 1392 ساعت 20:44

دوازدهم بهمن امسال، ٣۵ سال از ورود آیت‌الله خمینی به ایران و انقلاب این کشور می‌گذرد. رضا علیجانی می‌گوید که با وجود حضور نیروهای مختلف در جریان انقلاب، آیت‌الله خمینی با کنارزدن همه آنها، متصلب‌ترین نگاه را حاکم کرد.

 

 

با وقوع انقلاب 1357 در ایران دوران تازه‌ای در تاریخ سیاسی کشور آغاز شد و اثرات آن در بیش از سه دهه گذشته همواره ادامه داشته است.

آنچنان که بسیاری، جنگ هشت ساله ایران و عراق، زندانی شدن و اعدام مخالفان سیاسی، تحریم‌ها طی چند دهه گذشته و همه وقایع سیاسی و اجتماعی و حتی اقتصادی ایران را به وقوع انقلاب مربوط می‌دانند.

اما آیا همه آنچه در سال‌های گذشته شاهدش بودیم به انقلاب مربوط است؟ یا آنچه در این سال‌ها بر ایران گذشته به نوعی دور شدن از اهداف اولیه انقلاب بوده؟

 

رضا علیجانی- فعال سیاسی ساکن پاریس در گفت‌وگو با بخش فارسی رادیو بین‌المللی فرانسه، معتقد است که با وجود حضور نیروها و جریان‌های مختلف در جریان انقلاب، آیت‌الله خمینی متصلب‌ترین نگاه را بعد از انقلاب حاکم کرد.

وی می‌گوید: «روحانیت حاکم در ایران، از نوعی تزویر مذهبی و سرکوب مبتنی بر نفت بهره گرفت و لایه لایه نیروهای مخالف خود را حذف کرد؛ در حالی که در دوران انقلاب، وعده آزادی همگان حتی مارکسیست‌ها داده می‌شد.»

به اعتقاد این تحلیلگر، این سرکوب مخالفان و حاکم کردن نگاهی بسته، به شخصیت آیت‌الله خمینی هم مربوط می‌شود که با دگراندیشان ارتباط چندانی نداشت.

رضا علیجانی تأکید می‌کند: «چنین شخصیتی در جامعه‌ای که نهاد، صنف و طبقه شکل نگرفته هم می‌تواند مؤثر واقع شود.»

وی می‌افزاید: « شاید این یک بدشانسی تاریخی در ایران بود که جوامع دیگر نلسون ماندلا و گاندی داشتند و ما آیت‌الله خمینی را داشتیم که متصلب‌ترین نگاه را داشت."

علیجانی در عین‌حال می‌افزاید: «انقلاب ایران نوعی کشف حجاب و نقاب‌برداری از جامعه ایران هم بود و زشت و زیبای جامعه را نشان داد و اینکه در یک جامعه نفتی که در آن ماده رادیواکتیو مذهب هم وجود دارد، اگر جریانی بخواهد به استبداد و اقتدارگرایی دست بزند، چقدر می‌تواند خطرناک باشد و تا چه حد آن را از اهداف اولیه دور کند.»