چهارشنبه، ۲۷ تير ۱۳۹۷ | Wednesday, 18. July 2018

مقالات سیاسی (267)

«از ماست که بر ماست» در سه اپیزود

یکشنبه, 05 دی 1395 ساعت 23:11

terampوقتی «رئال پلیتیک» بی حد و مرز تبلیغ می شود دیگر فرقی نمی کند مرزهای دموکراسی و آزادی زیرپا گذاشته شود و یا مرزهای استقلال و منافع ملی. چرا که ریشه های درخت پراگماتیسم بی اصولی آبیاری می شود که میوه هایی تلخ به بار می آورد و مجوزی می شود برای به کار گیری «هدف وسیله را توجیه می کند».

khamenie3تک جملات لابلای این نوع مصاحبه ها کمکی ولو اندک است برای «حدس» نقاط ابهام مهمی که در رابطه با تابستان شصت و هفت وجود دارد. امیدوارم روزی وزیر اطلاعات وقت و عناصرمهم وزارت اطلاعات؛ دست اندرکاران دادستانی و بالاخره دولتمردان معتمد آقای خمینی و نزدیک به بیت و سیداحمد خمینی که قطعا در تصمیمات مهم؛ اگر نگوییم همراه طراحان این نقشه، حداقل مشاور آقای خمینی بوده اند؛ لب به سخن بگشایند و همه از جمله خانواده های قربانیان به حقیقت ماجرا پی ببرند و «حفظ حافظه، مانع تکرار فاجعه شود.»

entekhabat00گفتگوی زیتون با رضا علیجانی؛ انتخاباتی با شعار«صرفه جویی برای حکومت؛ رفاه برای ملت»!//در این  شعار دیگر مسئله فساد؛ اختلاس یا کلاه‌برداری نیست. حیف و میل منابع عمومی با تصمیمات سیاسی حاکمیت است/ شعارهایی از جنس «اگر چرخ سانتریفیوژها می چرخند، چرخ اقتصاد هم باید بچرخد» می‌توانند در جذب افکار عمومی موفق شوند. این نوع شعارها در حوزه‌های «مرزی» است یعنی سرمرز خط سرخ های حکومت که در آن دوره پرونده هسته ای بود. این بار می‌تواند حیف و میل وسیع و غیرشفاف منابع ملی ایران در منطقه و به خصوص سوریه را هدف قرار دهد.  موضوع این است که ملت ایران «پولی برای خرج کردن» در سوریه و دیگر جاها ندارد. منطق معروف «چراغی که به خانه رواست؛ به مسجد حرام است»... 

kouroshرخدادهایی شبیه تجمع بزرگداشت کورش اگر به درستی مدیریت شود می تواند با منافع ملی همراستا باشد. منشور حقوق بشر کورش که مدافع حقوق همه اقوام و مذهب است، نمی تواند ضد هیچ قوم ایرانی و غیر ایرانی از جمله اعراب باشد.

montazeri0وقتی این هسته سخت قدرتمند امنیتی و اقتصادی شدت عمل نشان می دهد در واقع دنبال دو هدف است: یکی دفاع از بقای خودش و دوم استمرار شیوه اش برای حفظ نظام. به عبارت روشن تر این هسته سخت و اتاق توطئه علیه هر گونه اصلاح و تعدیل و اعتدالی در قدرت مستقر وقتی کشتار می کند در 67 و یا قتل های زنجیره ای راه می اندازد در دهه 70 و یا سرکوب می کند در جنبش سبز و یا اینک هر گونه گوشه چشمی به پرونده های گذشته سرکوب و کشتارش و یا پرونده های اقتصادی اش را با شدیدترین عکس العمل پاسخ می دهد تنها به فکر ترساندن و ارعاب نیست بلکه حرکتش عکس العملی در دفاع از خودش است. خود خودش. صیانت از ذات!

روزهای بهت و بغض؛ خشم و امید

دوشنبه, 01 آذر 1395 ساعت 21:05

jeld48روزی از آن روزها که برای کاری بیرون از دفتر ایران فردا بودم، چند تماس ناشناس تحت عنوان «فدائیان اسلام (ناب محمدی مصطفی نواب)» که آن روزها بیانیه های تندشان در صبح امروز بازنشرشده و فضا را دوباره ملتهب کرده بود، با ادبیاتی واحد تهدید کرده بودند اگر مصاحبه هایم با رادیوهای بیگانه ادامه پیدا کند به قتل خواهم رسید. تا به دفتر برسم مهندس سحابی به وزارت کشور و نیروی انتظامی اطلاع داده بود. ماموری از نیروی انتظامی به دفتر مجله آمد و برخی باصطلاح آموزه های ایمنی را مطرح کرد ...

 

hamedaniچرا در کل این سخنرانی حتی یک بار هم اسمی از «داعش» در میان نیست؟ و نیز چرا اصلا  از اصطلاح «دفاع از حرم» و «مدافعان حرم» استفاده نشده است؟/ اگر در فضای اول انقلاب سیاستمداری جرات می کرد سخن از جنگ نیابتی بر زبان بیاورد تمام آینده سیاسی اش را از دست می داد. در فضای آغشته از آرمانخواهی و حساس بر اصول انسانی و اخلاقی کسی نمی توانست به خودش اجازه دهد که بگوید ما باید برویم مردم یک سرزمین دیگر را درگیر جنگی ویرانگر کنیم و چشم بر پیرو جوان و کودکی که در این جنگ به خاک و خون کشیده می شوند، ببندیم تا بتوانیم قدرت خود مان را حفظ کنیم و در امان باشیم...

azimzadehبیانیه‌های اعتراضی سیاسی معمولاً با امضای چند صد نفرمنتشر می‌شود. اما در اسفند ماه ۹۲طوماری با امضای “چهل هزار” کارگر منتشر شد که خواهان افزایش حداقل دستمزد کارگران برای سال ۹۳ بود. جمع “هماهنگ کنندگان” این طومار شش نفر بودند...

mihan11استبدادی و غیردموکراتیک بودن توزیع قدرت و سیاست حامی پروری اما به تنهایی نمی تواند باعث فساد شود. چشم پوشی نکردن از تخلفات اقتصادی حتی در بسته ترین ساخت های قدرت سیاسی (مانند چین) می تواند تاحد زیادی مانع رشد فساد شود.

کاش طالقانی رهبر انقلاب بود

پنج شنبه, 18 شهریور 1395 ساعت 21:42

taleghaniدر این نوشتار عمدتا یک ویژگی خاص او دنبال می شود که به نظر می رسد نیاز امروز ماست یعنی زمانه ای که پس از چند دهه که خطر چپ روی همواره فراراه روشنفکران و فعالان سیاسی بود اینک خطر راست روی آن ها را تهدید می کند. او نماد دینامیسم و رادیکالیسمی پویا و واقعگرا. بود