شنبه، ۳۱ شهريور ۱۳۹۷ | Saturday, 22. September 2018

مقالات فرهنگی (54)

پیمان؛ پیشگام در تبیین متن و وحی

چهارشنبه, 17 دی 1393 ساعت 00:00

dr peyman

 در میان نواندیشان دینی ایرانی نخستین گام‌ها و اولین آراء در تبیین نواندیشانه پدیده وحی از سوی دکتر پیمان برداشته و طرح شده است.

لشنی نه تنها با ارزش‌ها و دغدغه‌های پس از فروپاشی بلوک شرق به دیدار مجدد بازرگان رفته، بلکه با پرسش‌ها و دغدغه‌های نسل خود بدان می‌نگرد. نسلی که با زندگی در ایران پس از انقلاب با مسائل کاملاً جدیدی مواجه است...

دو ممیزه مهم و محوری رویکرد فکری-دینی داعشی ها «فرمالیسم» غیرتاریخی و نیز «اجبارگرایی» دینی و حکومتی در متدولوژی و روش شناسی فقهی آن هاست...

از کدام «منظر» به پدیده داعش بنگریم؟(۱)

چهارشنبه, 02 مهر 1393 ساعت 23:19

 وقتی سرپوش و درپوش دیکتاتوری از روی این جوامع کنار رفت (و یا به نحوی از انحاء کنار زده شد) و به ویژه دیکتاتورهایی چون صدام و قذافی حذف شدند(و یا از هیمنه خانواده اسد کاسته شد)؛ تازه و به تدریج معلوم شد که در زیر این سقف سفت و سخت، «جامعه» تحت سلطه و استبداد آن دیکتاتورها چگونه و چندلایه است و چه افکار و رویکردهایی تحت فشار شدید این درپوش سنگین، محبوس و پنهان باقی مانده بود.

 naghesپروسه تشکیل دولتملت در ایران اما همانند تولد «سوژه» در این سرزمین به صورت «ناقص‌الخلقه» بوده است...

 

تابوشکنی درباره جامعه بهاییان در سالیان اخیر و به خصوص پس از فتوای راهگشا و مدنی آیت‌الله منتظری شتاب گرفته...

 

مرز اخلاقی "رئال پلیتیک" کجاست؟

یکشنبه, 07 ارديبهشت 1393 ساعت 00:00

باید دید این "واقع گرایی"، "عمل گرایی" و نتیجه/ سودگرایی نسبتا غالب در عرصه سیاست کنونی که معمولا رهایی و ارزش و آرمان و وظیفه و فضیلت را در رتبه دوم می‌نشاند و حتی گاه به شکل افراطی‌ تری بدانها بی‌ایمان و بی‌امید شده است؛ خود چه حد و مرزهایی دارد.

راستی اگر شریعتی(و دیگر نواندیشان مذهبی) در تاریخ ما حضور نداشتند، سرنوشت ما چگونه بود؟

 

اسلام برای ایران یا ایران برای اسلام

شنبه, 06 شهریور 1389 ساعت 06:05

در این گزارش سعی می‌کنم نظریه‌ی سه مرحوم انقلاب بزرگ ایران، مرحوم مطهری، مرحوم شریعتی، و مرحوم بازرگان را درباره‌ی ملیت و ناسیونالیسم بررسی کنم.

 

بابک احمدی هنگامی‌که مجادلات فکری شدیدی درباره مقوله روشنفکری دینی در جریان بود و برخی از روشنفکران سکولار اساساً منکر معناداری روشنفکری مذهبی بودند به عنوان یک روشنفکر سکولار و یک صاحب نظر مطلع صرفاً برخوردی نظری و حقیقت محورانه با این مجادله داشت و با صراحت، صداقت و شجاعت تمام به نقد تئوریک و مبنایی (متکی بر موضعی پست مدرن) آن بخش از روشنفکران سکولار (متکی بر مدرنیته متقدم) پرداخت.