دوشنبه، ۲۰ آذر ۱۳۹۶ | Monday, 11. December 2017

غلبه بر یک شک!

منتشرشده در فیسبوک چهارشنبه, 20 آبان 1394 ساعت 09:54

آقای روحانی در اجرای شعارهای سیاسی اش ناموفق بوده است. مطالبه اجرای این شعارها حقی است غیرقابل چشم پوشی به ویژه برای کسانی که خودشان یا جریان شان در انتخابات از وی حمایت کرده اند. عمیق تر آن که توسعه اقتصادی نیز در ایران نفتی و تمرکزگرا بدون توسعه سیاسی خواب و خیالی بیش نیست...
فضای سیاسی و مدنی در ایران به شدت تحت فشار است. نقد این امر و مطالبه آزادی های سیاسی و مدنی و صنفی نیز امر حقی است همگانی که تنها عده ای خاص با آن مخالفند.
در پاریس تا آنجا که من خبر دارم دو تجمع به مناسبت سفر آقای روحانی تشکیل می شود. بنا به تعریف های روشن و مشخص ابتدایی یکی شان با درونمایه ای سیاسی برای برخورد با کلیت نظام سیاسی در ایران و دیگری مطالبه محور و در رابطه با درخواست های حقوق بشری با گرایشات متنوع. خلط این دو نیز بی انصافی و گاه جوسازی است.
به هر روی من با برخی صحبت ها و مبادله مکتوباتی اولیه برای حضور در تجمع دوم اعلام آمادگی کرده بودم. بنا به توصیه برخی بزرگان تشکلی که بدان تعلق دارم مبنی بر اینکه علیرغم متن های مکتوب و قول قرارهای مشخص؛ اما مضمون و محتوای این گونه تجمعات قابل پیش بینی نیستند، ساعاتی پیش از حضور در این مراسم عذرخواهی کردم.
سپس ساعتی بعد در یکی از گروه های تلگرامی متنی را دیدم که علیرغم بی اعتنایی ام به برخی مواضع، به شک افتادم که آیا نظر اولیه ام در لزوم نقد سیاست های داخلی آقای روحانی درست تر نبوده است!
اما بر این شک غلبه کردم و هم چنان بر نامه انصرافم از حضور در آن تجمع که برگزار کنندگان اصلی اش (علیرغم برخی تفاوت های سیاسی و فکری که با آنان دارم)، از فعالان دلسوز دوران جنبش سبز و از طرفداران مستقل حقوق بشر در پاریس هستند، باقی ماندم.
از خداوند برای همگان صبوری و انصاف و اعتدال و تکثرپذیری خواهانم. این امری است که آینده ایران سخت بدان محتاج است.

فیس بوک 20 آبان 1394