شنبه، ۵ مهر ۱۳۹۹ | Saturday, 26. September 2020

نظر پدر برنامه هسته ای ایران در باره توافق نامه وین

منتشرشده در فیسبوک دوشنبه, 29 تیر 1394 ساعت 12:10

دکتر اکبر اعتماد موسس و نخستین رئیس سازمان انرژی اتمی ایران است که در سال ۱۳۵۳ بنیان نهاده شد. او پیش از آن مشاور فنی سازمان برنامه و بودجه و نیز مدیر دفتر انرژی اتمی همین سازمان بود. اکبر اعتماد چندی معاونت پژوهشی وزارت علوم و آموزش عالی را بر عهده داشت.
آقای اعتماد یکی از مدافعان همیشگی طرح هسته ای ایران بوده است حتی گفته می شود تا حد دستیابی به سلاح. من به عنوان یک خواننده نظرات چند کارشناس معدودی که در این حوزه وجود دارند بیشتر از استدلال های کارشناسانی قانع شده ام که پروژه هسته ای در ایران پس از انقلاب را امری هزینه زا و غیراقتصادی می دانند؛ به خصوص از هنگامی که این پرونده در سطح بین الملل توسط قدرتهای جهانی توسعه طلب به شدت سیاسی و به موضوعی برای کشمکش جریان راست جهانی و راست داخلی ایران تبدیل شد و به تحریم هایی ناعادلانه علیه ملت ایران منجر گردید. از بازگشت از همین نیمه ضرر است که امروزه از توافق وین به عنوان نقطه پایانی بر این رویای تلخ شادمانیم.
ارزیابی اکبر اعتماد از پروژه هسته ای ایران و به خصوص نقد وی بر غنی سازی اورانیوم در داخل کشور برای کسانی که به دنبال «فهم» دقیق مسئله و نه سیاسی کردن و دیدن و توجیه همه امور در راستای نظرات پیشینی شان هستند، درس آموز است.
اما ارزیابی وی از موافقت نامه وین نیز باز اندوه تلخی را به ارمغان می آورد که این سومین پرونده زیان بار تاریخ پس از انقلاب ایران با چه هزینه فراوانی و به کجا ختم شده است. البته من برخلاف آقای اعتماد قدم فعلی ایران را تسلیم نمی خوانم بلکه تدبیر می نامم. چرا که اساسا راه در پیش گرفته شده از ابتدا نادرست بوده است .
اینک اما وظیفه جامعه مدنی ایران این است که نگذارد سومین پرونده نیز به سان دو پرونده قبل(گروگانگیری و جنگ) رو به فراموشی رود و یا در هنگامی که در چند ماهه اخیر از منطقه ممنوعه خارج شده دوباره به همان منطقه سرخ برگردد. این پرونده می تواند و باید تبدیل به یک «تجربه ملی» شود. وگرنه تبدیل کردن این سوژه به صرفا عرصه ای برای مبارزه سیاسی با حکومت ایران نه جدید است و نه شاید چیزی را حل کند.
وای به حال ملتی که از یک سوراخ دوباره گزیده شود و ما سه بار گزیده شده ایم! از کجا؟ از تصمیم گیری عده ای معدود و خاص به دور از چشم مردم و به دور از نقد و ارزیابی افکار عمومی و نهادهای مدنی.

فیس بوک 29 تیرماه 1394

http://fa.rfi.fr/%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7/20150711-%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%81%D9%82-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B3%D9%84%DB%8C%D9%85-%D8%B2%D9%88%D8%B1%DA%AF%D9%88%D8%A6%DB%8C-%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/