چهارشنبه، ۷ تير ۱۳۹۶ | Wednesday, 28. June 2017

چرا کوه موش زایید!؟(مصوبه مجلس در باره توافق هسته ای)

منتشرشده در فیسبوک سه شنبه, 02 تیر 1394 ساعت 10:16

نزدیک دو ماه است که دلواپسان مخالف توافق هسته ای در تنوره مخالفت و کارشکنی شان می دمیدند و حتی از تشییع جنازه قربانیان و شهدای جنگ نیز نمی گذشتند.
برخی به دنبال حفظ منافع شان از تحریم ها و ادامه کاسبی شان بودند و بعضی به دنبال جلوگیری از موفقیت دولت تا در رقابت انتخاباتی بعدی دچار شکست نشوند و برخی نیز به دنبال حفظ دشمن ستیزی به عنوان تنها عمود باقی مانده زیر خیمه گفتار مشروعیت ساز قدرت و بعضی ...
اما آنچه در صحن علنی مجلس اتفاق افتاد شکستی کامل برای آنها بود. چرا که مجلس استصوابی در سیاست های کلان کشور بی اثرتر از آن است که به این حوزه دست درازی کند و پایش را از خط بیرون بگذارد. تلاش برای در دستور قرار ندادن و بعد مداخله شدید و غیرقانونی لاریجانی در متن و اضافه کردن و مقید کردن هر بند به «مصوبات شورای عالی امنیت ملی» و به تصریح لاریجانی «نبستن دست رهبر» و گرد حداد عادل جمع شدن نمایندگان در بلبشویی که در صحن علنی در جریان بود و احیانا شنیدن فرمانهای دور باد و کورباد صادره برای مجلسیان از وی نتیجه دو ماه تلاش دلواپسان را بر باد داد.

اما در باره اصل مصوبه؛ مسئله تحریم ها قبلا هم حل شده بود. در اینجا هم در بند اول تصریح شد «در روز آغاز اجرای تعهدات ایران». بگذریم از متن چند پاره و ویراستاری نشده مصوبه مجلس که به ظاهر ماده واحده بود و در عمل چند ماده ای شد!! طریقه حل موضوع لغو یک جای تحریم ها هم این خواهد بود که رفع تحریم ها از همان روزاجرای تعهدات توسط ایران، «اعلام» خواهد شد و نه اجرا که اصلا امکان پذیر نیست و این نوع عبارت پردازی در مجلس ایران پرت بودن آنان را از واقعیات مذاکرات نشان می دهد. همین «اعلام» رفع تحریم ها نیز مصداق عمل به بند اول مصوبه مجلس معرفی خواهد شد!
در بند دو پاره! دوم با اضافه شدن «باید مصوبات شورای عالی امنیت ملی رعایت شود» در واقع باز مسئله به شورای عالی امنیت ملی حوالت داده شد.
در بند سوم هم همین اتفاق افتاد.
kaihanدر کل فقط کیهان فهمید که چه شده است و از این که «طرح صیانت از حقوق هسته ای رقیق سازی شد» ناله سرداد.
اما اوج بی شخصیتی و امربری مجلس ازفرمان «فضولی موقوف!» به مجلس استصوابی آن جا خود را نشان داد که نمایندگان استصوابی «حتی» جرات نکردند که در تبصره ی این سه ماده بنویسند توافقنامه نهایی باید در مجلس «تصویب» شود (کاری که کنگره آمریکا کرد).هر چند نمایندگان در آن صورت نیز امربرانه مو به موی توافق را با تکبیر و با اجماع تصویب می کردند. اما همین قدر هم جربزه نداشتند و با تمام چاکرمنشی نوشتند «نتیجه مذاکرات باید به مجلس شورای اسلامی ارائه شود.» معنای «ارائه» نیز کاملا روشن است.
نمی دانم نمایندگان امروز با چه رویی به صورت خبرنگاران مجلس رسانه های مختلف نگاه کردند وقتی این همه حقارت و بی شخصیتی از خود نشان دادند. حقارتی که البته در این یک مورد همسو با منافع ملی ایرانیان بود!!
کارکرد نمایندگان استصوابی و رویکرد مجلس در این مصوبه درسی است که در انتخابات پیش رو نباید فراموش کرد. این که نمایندگان تسلیم و مطیع و منفعت طلب چه ها می کنند و نیز اینکه اصلا مجلس چقدر نقش و سهم در سیاست گذاری در ایران دارد. هر دو درس را نباید فراموش کرد و به هریک به اندازه خودش بها داد. نه کمتر و نه بیشتر.
این یادداشت را دو روز پیش نوشته بودم ولی صبر کردم متن نهایی تصویب شود و بعد منتشر کنم. به خاطر منافع ملی!

دوم تیر ماه 1394