پنجشنبه، ۲۶ مرداد ۱۳۹۶ | Thursday, 17. August 2017

حال توپ در زمین آقای خامنه ای است!

منتشرشده در فیسبوک دوشنبه, 10 اسفند 1394 ساعت 20:29

انتخابات تهران جور همه کشور را کشید و در رقابتی ترین نقطه (البته در سطح رقابت های انتخابات 94) در مسالمت آمیزترین شکل پیام روشنی به همگان داد. حال توپ در زمین آقای خامنه ای است. وی دو راه در پیش دارد یا ادامه راه سابق یعنی به همراه طیف خود؛ رفتن به دنبال برنامه ریزی و نقشه کشی برای برخورد جدید با خاتمی و هاشمی و ...، ارعاب طبقه متوسط مدرن در تداوم منحرف و غرب زده دانستن آن ها، چوب لای چرخ دولت در سیاست های داخلی گذاشتن، جلوگیری از ریاست هاشمی بر مجلس خبرگان، ابداع کلمات و روکش های جدید برای سیاست های حذف و سرکوب و نظایر آن.
راه دوم اما تغییر ولو تدریجی سیاست ها و در پیش گیری نرمش داخلی است مانند رفع حصر محصورین ثلاثه که با یک انتخاب شجاعانه اعلام کردند در انتخابات شرکت می کنند، پایان دادن به مارک زنی های مستمر به مخالفان، میدان دادن به سیاست های وعده داده شده دولت، حمایت از خواست های اکثریت ملت که در رای به سیاست های دولت جدید متبلور شد و خلاصه دست برداشتن از حکومت اقلیت بر اکثریت و پذیرفتن رای اکثریت قاطع مردم؛ حداقل اکثریتی که در چارچوب نظام او و زیر سقف قانون اساسی اش فعالیت می کنند.
وقتی آقای خاتمی با رای قاطع مردم به ریاست جمهوری برگزیده شد، مهندس سحابی در سرمقاله ای در ایران فردا این تعبیر را به کار برد که حالا توپ در زمین جریان مقابل است. وی رای مردم به آقای خاتمی را کنش مسالمت آمیز اما معنادار ملت دانسته بود که به حاکمان پیامی روشن داده اند. آقای خاتمی توپ ملت در زمین آنان بود. ما با الهام از همین تعبیر مهندس سحابی طرح روی جلد آن شماره را به همت دوست عزیزطراح مان فرزین آدمیت به همین مضمون اختصاص دادیم و تصویر آقای خاتمی را روی یک توپ طراحی کردیم. توپ ملت در زمین حاکمیت. همان موقع برخی طرفداران احساسی و افراطی آقای خاتمی از این طرح ناراحت شدند و آن را توهین آمیز دانستند. البته این نقد و گلایه زیاد مقبول واقع نشد.
حال به نظر می رسد که باز توپ ملت در زمین آقای خامنه ای است. این بار نوبت وی است. آقای خامنه ای در بستر یک ابتلاء بزرگ قرار گرفته است. هر چند به انتخاب درست او چندان امیدوار نیستم اما از درست دیدن صحنه نباید چشم پوشید. نوشتم تا درونیات ذهنی ام را به اشتراک گذاشته باشم. ایکاش وی این بار به جای لج بازی با پیام روشن ملت به نرمش قهرمانانه داخلی دست بزند. این نرمش دلاورانه تر از نرمش برجام است. و شاید برای وی جهاد اکبری باشد در برابر جهاد اصغر هسته ای. به زبان مذهبی شاید بتوان گفت این فرصت دیگری است که خدا به وی داده است. ناشکری در برابر این فرصت دیگر اصلا بخشودنی نیست. آقای خامنه ای نباید همیشه روی طرف بازنده و روی جریان اقلیت به جای رای و خواست اکثریت مردم سرمایه گذاری کند. فهمیدن پاسخ این ابهام زیاد طول نخواهد کشید. شاید از نحوه برخوردها در چند روز آینده بتوان فهمید که وی چه مسیری را در پیش گرفته است.

فیس بوک 10 اسفند 1394